Whatsapp denen güzel program çıktıktan sonra sevgili babacığım ile hep mesajlaşır olduk.Telefonla konuşmak,sesini duymak kadar güzel değil elbette ama babam bu programı çok ilginç bir şekilde kullanıyor,hakkını veriyor adam.
Her gittiği yerden bana fotoğraf gönderiyor.Bir pazar kahvaltısında annemin fotoğrafını,oturmaya gittiğinde oradakileri,bize gelen misafirleri.. Hepsini hiç usanmadan çekip yolluyor bana.
Uzun zaman evime gidemedikten sonra çok özlem doldu içime haliyle.En sonunda ‘Baba çekip gönderme artık çok kıskanıyorum,üzülüyorum orda değilim diye’ dedim.
Aldığım cevap sanırım beni daha çok üzdü bir o kadar da babama olan hayranlığımı arttırdı.
‘Ben sana o resimleri,geldiğinde biz şuraya gittik şunu yaptık dememek için atıyorum.Sanki sen hiç gitmemişsin evden,bizden ayrılmamışsın, bir süreliğine seyahate çıkmışsın da herşey bıraktığın gibiymiş,herşeyi biliyormuşsun gibi olsun diye.’
